Actuele informatie

Beekse Winterbosloop

VOOR ELKE ZONDAG MOET JE APART INSCHRIJVEN.

link inschrijven  24 januari 2022   https://inschrijven.nl/form/2022012350338-nl  

link inschrijven  30 januari 2022   https://inschrijven.nl/form/2022013050338-nl                  

link inschrijven  6 februari  2022  https://inschrijven.nl/form/2022020650338-nl

 

Mooi verslag geschreven door Andre Bleumink

Verslag van de Herfstrun in Beek

 
Andre Bleumink

In de herfst en winter pak ik graag naast de trail evenementen ook her en der een crossloop mee. Goed om weer wat snelheid in de benen te krijgen na de lange evenementen die ik in de zomer vaak doe. Normaal loop ik in November altijd één of meer keer de Boekeldercross, maar dit jaar was ik eigenlijk nog niet wedstrijdfit na wat blessureleed. Ik stond daarom drie zaterdagen als verkeersregelaar langs het parcours. Ook nuttig, maar het jeukte wel een beetje als ik de vele loopmaatjes langs zag komen rennen. 
 
Omdat mijn klachten toch sneller afnamen dan ik gedacht had, wilde ik toch wel weer ergens aan de start staan. Gewoon voor het gevoel eindelijk weer eens een wedstrijd te lopen, dat was namelijk al een hele tijd geleden. Ik kwam een aankondiging tegen van de Beekse Herfstrun en besloot meteen mee te doen. Mooi parcours in de Montferlandse heuvels waar ik altijd graag loop. De wedstrijden van Stichting Omloop Beek zijn bovendien altijd lekker kleinschalig, gezellig en goed georganiseerd. 
 
Het was nog even spannend wat er op de persconferentie aan nieuwe maatregelen tegen Covid-19 uit de hoge hoed zouden komen maar gelukkig mocht de wedstrijd toch doorgaan. Zo stond ik zondagmorgen al redelijk bijtijds op de parkeerplaats bij ’t Peeske. Even meende ik dat het toch wel heel druk zou worden, maar er bleken ook nog heel veel mensen hun reguliere looptraining te gaan doen om 9:00 uur. Ik mocht eerst mijn QR-code laten scannen en kreeg een kleurig polsbandje als bewijs van goed gedrag. Even verderop kon ik startnummer en chip ophalen en kon ik een eerste blik over het start-/finishterrein werpen. 
 
Een paar partytenten waar je kon omkleden en evt. spullen achterlaten tijdens de loop en een start-/finishboog, dat was het ongeveer. Volop vrijwilligers die nog even koffiedronken voor ze naar hun plek gingen leek in ieder geval op een solide organisatie te wijzen. Ik begon er steeds meer zin in te krijgen. Langzamerhand kwamen steeds meer deelnemers aanlopen. Een aantal AVA loopmaatjes, maar ook best veel bekenden uit de regio. Gezellig even bijkletsen dus. 
 
Voor de start hing ik mijn jack en broek aan een haakje in de tent en liep richting startvak. De speaker riep de snelste lopers op om vooraan te starten, met onderlinge afstand. De overige lopers konden dan na het startschot aansluiten, ook weer met onderlinge afstand wegens de Covidregels. De eindtijd werd via chiptijd bepaald dus het maakte niet uit waar je startte. Dat ging in de praktijk eigenlijk heel goed. Voor mij zelfs een voordeeltje, aangezien ik vergeten was mijn horloge aan te zetten en de satellieten nog niet op hun plek waren… Ik sloot bijna achteraan aan in het toch aardig uitgerekte startveld. 
 
Nu had ik me voorgenomen om wat rustig aan te starten en dan kijken of ik iedere ronde iets sneller kon. Maar op de eerste kilometers, waar meteen al een redelijke stijging in zat, hield ik me alleen bezig met inhalen en een goed spoor vinden. Zelf liep ik redelijk op souplesse naar boven, maar het verschil in niveau tussen de deelnemers was groot. Niet dat ik me eraan stoorde, maar het leidde me enorm af. Halverwege de eerste ronde begon het wat rustiger te worden qua inhalen en begon ik me te realiseren dat ik weer eens in een oude valkuil gestapt was. Stiekem toch te hard gestart omdat ik met de lopers mee liep die één of twee rondes van 7 km liepen, maar ik zou er drie lopen…. 
 
Toch maar proberen om op het parcours dat alleen uit klimmen en dalen bestond mijn rust te vinden. Ik voelde me verder super, dus dat was hoopgevend. Maar of dat iedere ronde sneller zou lukken? Ik had mijn twijfels. In de tweede ronde werd het al een stuk rustiger omdat veel lopers na één rondje al klaar waren. Zo kon ik eindelijk lekker mijn eigen tempo lopen. Dat was het plan tenminste…. Op een mooi paadje dat lekker afliep zag ik een boomwortel of steen over het hoofd in het herfstblad dat volop aanwezig was. Met een klassieke PBS (platte bek smak) landde ik languit met mijn neus tussen de bladeren. 
 
Dat overkomt me wel vaker, maar deze keer kreeg ik het voor elkaar om met mijn dijbeen precies op een uitstekende wortel terecht te komen. Dat deed echt zeer, het voelde alsof ik door een paard getrapt was of zo. Even voorzichtig wat bewegen en wandelen- om te voelen wat de schade was dan maar. Gelukkig leek het wat mee te vallen, alleen pijnlijk. Maar aangezien ik ergens halverwege de ronde was moest ik toch maar gewoon verder zien te komen. Het tempo was natuurlijk helemaal uit, zeker op de klimmen. Met de tanden op elkaar probeerde ik zo soepel en pijnloos mogelijk omhoog te lopen. Naar beneden ging eigenlijk wel aardig. 
 
Aan het eind van de tweede ronde twijfelde ik even of het verstandiger was om uit te stappen of niet. Maar op dat moment ging het eigenlijk best weer redelijk met de pijn in mijn been. Gewoon rustig aan en door. Het derde rondje was redelijk eenzaam te noemen. Ik zag niemand voor me en niemand achter me. Geen idee waar ik in het klassement van 21 km lopers liep, maar dat boeide ook niet erg. Ik bedankte de vrijwilligers allemaal even waar ik langs kwam, die stonden immers ook al een aardig tijdje in het bos. Halverwege kreeg ik eindelijk weer iemand in de verte in het vizier. Heel langzaam kwam ik dichterbij. Niet dat ik harder ging, maar de beste man zakte wat in qua tempo. Een kilometer voor de finish had ik hem eindelijk te pakken. Het ging natuurlijk nergens over, maar toch voelde dat goed  
 
Nadat ik over de streep was gekomen vertelde ik een krasse knar van de organisatie dat ik over een wortel was gestruikeld en daarom wat liep te trekken met mijn been. Zijn antwoord was typisch Achterhoeks: “Joa joa, dat doot ze, moar den wortel was d’r ok eerder as i’j.” Daar kon ik het mee doen. Eenmaal weer thuis kon ik nauwelijks uit de auto komen, laat staan de trap op, maar nu (drie dagen later) gaat het wel weer. Op naar het volgende avontuur. 

Andre Bleumink

 

Uitgebreid verslag van de Herfstrun door Benno Stevering

Pascal Schepers laat achtervolgers hakken zien in Herfstrun Beek
Door Benno Stevering
BEEK – Het Argo topteam leverde op alle drie afstanden in Beek een podiumprestatie. Lange afstandloper Pascal Schepers uit
Doetinchem realiseerde zondagochtend met 1.17.58 uur de snelste tijd op de zware halve marathon tijdens het vernieuwde
Herfstrun parcours van de Stichting Omloop Beek. ‘’Ik wilde gewoon lekker vol ertegenaan gaan. Dat lukte, ik wist solo naar de
eindstreep te rennen. Het resulteerde in een mooie eindtijd. Onlangs nog een goede marathon in Amsterdam gelopen en een
lange afstand run in Zwitserland. De marathon van Amsterdam liep Schepers ondanks kramp in de slotfase in een tijd van
2.31.55 uur, een grandioze prestatie. Voor komend seizoen wil ik mijn vorm behouden. Alle lof gaat ook naar de organisatie
van de Stichting Omloop Beek die deze wedstrijd voor ons mogelijk heeft gemaakt.’’ Met 1.26.04 uur was het Stefan Wielers uit
het Duitse Vreden die de tweede plek bezette. Frank Buiting uit Braamt werd derde in 1.26.04. Triatlete Marian van Hilst uit
Steenderen slaagde in haar inhaalrace. In de derde en laatste ronde achterhaalde zij de koploopster Pien Schotman en stond
haar eerste plek niet meer af. Van Hilst won in 1.40.27 uur. ‘’Ik ben wel bekend met de omgeving hier maar train hier nooit.
Tijdens het Wk in Almere werd ik vierde. Over twee weken hoop ik dat de marathon van Spijkenisse doorgang zal vinden.
Volgend jaar wacht de Iron Man in Hamburg weer.’’ Ruben Garretsen uit Keijenborg van het Argotopteam won onverschrokken
met grote voorsprong de veertien kilometer bij de mannen. Onbedreigd ging hij naar de finish en noteerde na een vlakke race
50.03 minuten. Een week eerder was het eveneens Garretsen die afrekende met Nederlands Kampioen 800 meter Tijmen
Wisselink. Garretsen won de 7.5 kilometer in Doetinchem. Eline de Jong uit Didam was oppermachtig bij de vrouwen in 58.29
minuten. Eline de Jong was in oktober nog superieur bij de grote halve marathon van Eindhoven waar ze tweede dame werd in
een nieuw persoonlijk record van 1.25.30 uur. Rick Heutinck uit Doetinchem, lid van het Argo topteam liep behouden na een
twintig kilometer duurloop een paar dagen terug in de Montferlandse bossen en was de snelste op de 7 kilometer in 24.49
minuten. Een week eerder won zij de 7,5 kilometer bij de vrouwen in Doetinchem met een tijd van 35.37 minuten. Na een
periode van blessureleed en de nodige fietstraining voor de opbouw gaat het weer goed en was Beek een mooie prikkel. Hij liet
clubgenoot Evan Oosterink uit Zelhem achter zich die even door zijn enkel ging. Heutinck richt zich op het NK Cross bij de
Warandaloop in Tilburg in aanloop naar de voorjaarsmarathon in april te Enschede. Rick Heutinck loopt veel kilometers op lage
hartslag, de sleutel tot succes. Op de tien, vijftien en halve marathon komt Heutinck erg goed uit de voeten. Om weer in de
optimale vorm te komen wisselt hij fietsen af met hardlopen. Met eens per week kwaliteit training is hij op de goede weg met af
en toe een echte wedstrijd wat in de corona tijd best lastig is. Het blijft continue bezig zijn met jezelf verbeteren. Oosterink klokte
24.56. Hij was net terug van een knieblessure en test zich continue om de juiste spierspanning te krijgen. Klimmetjes vindt hij
erg leuk en zijn een goed meetpunt. Heuvelopwaarts was het echter Heutinck die uitliep, omlaag kwam Oosterink weer wat
dichterbij. De Duitse atleet Heiner Wardemann uit Emmerik werd derde in 25.29. Voor velen van de ruim 300 deelnemers boden
spikes uitkomst om zich goed te kunnen afzetten bij de Herfstrun op het pittige parcours. Het parcours was geheel asfasltvrij.
Voorzitter Jan Leuverink van de Stichting Omloop Beek was erg blij met de grote belangstelling. Alles was er aan gedaan om
corona roof de wedstrijd te laten doorgaan. De herfstrun was niet mogelijk geworden dankzij de ondersteuning van
natuurmonumenten, EHBO, sponsoren Rosendaal Schildergroep uit Beek en Run2Day die zorgde direct na afloop van de
wedstrijd online voor de hardloopuitslagen en tijdregistratie ter plaatse. De winterbosloopcompetitie wordt gehouden op 23,30
januari en 8 februari 2022. Noteer deze data alvast in je agenda.

 Benno hartelijk dank voor het mooie verslag en het speakeren.

Uitslagen en foto`s.

De uitslagen zijn direct na de finish zichtbaar op:

www.harlopen.nl en op www.hardloopuitslagen.nl

Op www.hardloopuitslagen.nl staan ook finishfoto`s en een certificaat.

 Waarvoor dank aan Theo van Manen  van Run2 Day Arnhem/Nijmegen/Apeldoorn.

 

Ook staan er prachtige foto s op de site van Geert Wevers :

site: http://geertwevers.blogspot.com 

 

Fotos zijn gemaakt  door:

Awayvisuals.nl/ Rob Jansen.

Le Kiekerieur.

 

Geert, Rob en Le Kiekerieur   hartelijke dank voor deze prachtige foto s.

 

 

 

 

De Herfstrun op 14 november gaat door.

 

Praktische informatie:

 

Startnummer en startburo:

Voor harlopers die zijn vooringeschreven is een nieuwsbrief verstuurd met onderstaande informatie:

Je startnummer voor de Beekse Herfstrun kun je hierboven zien.
De envelop met daarin de chip, het startnummer, speldjes en tyrips
liggen klaar bij het inschrijfburo . Het startburo bevindt zich bij  het toiletgebouw van de camping. Hier is ook  een aparte afdeling om de voorinschrijvingen
af te halen. Geef dan wel even je startnummer door.

Het startburo is geopend vanaf 9.00 uur.

Het startburo bevindt zich op het veld achter uitspanning t Peeske.

 

Na-inschrijvigen:

Na-inschrijving is mogelijk vanaf 9.00 uur. Op de statafels liggen inschrijfformulieren, die zelf ingevuld dienen te worden. Hierna geef je deze af bij het startburo. Daar krijg je het startnummer, chip, speldjes en tyrips.

 

Toegangscontrole:

  1. Voor iedereen(18 jaar of ouder) die het veld betreedt geldt een toegangscontrole.
  2. Deze toegangscontrole bestaat uit het laten zien van je QR vaccinatiecode(papier of digitaal) of een negatief testbewijs of een verklaring waaruit blijkt dat je corona hebt gehad.
  3. Je ontvangt een polsbandje specifiek voor deze Herfst Run en je kunt in en uit lopen. Je kunt daarmee toilet, kleedruimte  op het veld betreden en genieten van koffie of een broodje worst.
  4. Er mag geen  publiek/toeschouwers aanwezig zijn .

 

Toegankelijkheid terrein:

 

Het terrein is alleen toegankelijk achter uitspanning T Peeske rechtsaf trapjes naar beneden richting het  startveld.

 

Niet vergeten om mee te nemen:

 

  1. Bewijs van vaccinatie, test of verklaring(dus je telefoon/app), mag ook op papier.

 

Start/Finish:

 

-          Bruto tijd = Nettotijd. Wanneer je over de mat loopt wordt de tijd geregistreerd.

 

-          We gaan met 50 personen tegelijk starten. Dit zal gebeuren met 50 pionnen die 1,5 mtr, uit elkaar staan, waardoor er een vak wordt gecreëerd. Dan zal 1 minuut  tijd tussen de volgende 50 lopers zijn. Hierdoor krijg je meer spreiding en 1,5 mtr. bij de start.

 

Uitslagen:

 


De uitslagen zijn direct na de finish zichtbaar op:

www.harlopen.nl en op www.hardloopuitslagen.nl

Op www.hardloopuitslagen.nl staan ook finishfoto`s en een certificaat.

 

 

 

Herfstrun 2021 

 

Herfstrun wordt gehouden op 14 novemver 2021.

Nieuwe route: Afstanden 7,14 en 21 km.

Meer info zie kopje Herfstrun.

 

LINK VOORINSCHRIJVING HERFSTRUN:

  https://inschrijven.nl/form/2021111450338-nl 

 

 Als de Herfstrun door bepaalde omstandigheden niet kan doorgaan, dan krijgen jullie het inschrijfgeld terug gestort.